Laparoskopowa histerektomia to operacja usunięcia macicy wykonywana przez niewielkie nacięcia w powłokach brzucha, z użyciem kamery i narzędzi chirurgicznych. Zakres zabiegu zależy od rozpoznania. Może obejmować usunięcie samego trzonu macicy albo macicy wraz z szyjką; osobno podejmuje się decyzję o pozostawieniu lub usunięciu jajowodów i jajników. Usunięcie macicy laparoskopowe wymaga więc wcześniejszej kwalifikacji i dokładnego omówienia planu operacji.
Kiedy rozważa się taki zabieg?
Histerektomia może być proponowana między innymi przy dużych lub objawowych mięśniakach, nawracających krwawieniach, wybranych przypadkach adenomiozy, endometriozy, zaburzeń statyki narządów miednicy albo innych chorobach, gdy leczenie zachowawcze nie daje oczekiwanego efektu lub nie jest właściwe. Decyzja powinna uwzględniać objawy, wyniki badań, wcześniejsze operacje, choroby współistniejące i plany pacjentki.
Przed operacją zwykle omawia się:
- zakres planowanego zabiegu i możliwe alternatywy,
- rodzaj znieczulenia,
- ryzyko krwawienia, infekcji i zakrzepicy,
- możliwość uszkodzenia pęcherza, moczowodów lub jelita,
- czas pobytu w szpitalu i przewidywaną rekonwalescencję.
Jak przygotować się do operacji?
Przygotowanie zależy od stanu zdrowia i zakresu zabiegu. Lekarz może zlecić badania krwi, ocenę anestezjologiczną i inne badania potrzebne do bezpiecznego przeprowadzenia operacji. Należy poinformować zespół o wszystkich przyjmowanych lekach, preparatach przeciwkrzepliwych, chorobach przewlekłych i przebytych zabiegach.
Po usunięciu macicy nie jest już możliwe zajście w ciążę. Jeśli jajniki zostają zachowane, zabieg sam w sobie także nie powoduje natychmiastowej menopauzy chirurgicznej.
Dr nauk medycznych Maciej Zalewski podczas kwalifikacji ocenia, czy dostęp laparoskopowy jest odpowiedni w danej sytuacji, oraz omawia z pacjentką zakres operacji i możliwe scenariusze śródoperacyjne. Pacjentki szukające specjalisty pod hasłem ginekolog Wrocław powinny zwrócić uwagę, czy konsultacja obejmuje także omówienie alternatyw dla zabiegu i planu pooperacyjnego.
Co dzieje się po zabiegu?
Po operacji pacjentka jest uruchamiana możliwie wcześnie, co pomaga ograniczać ryzyko powikłań zakrzepowych. Przez pierwsze dni mogą występować ból w okolicy nacięć, osłabienie, uczucie napięcia brzucha oraz niewielkie krwawienie lub wydzielina z dróg rodnych. Czas powrotu do codziennych aktywności zależy od zakresu zabiegu, przebiegu operacji i rodzaju pracy.
Nie należy traktować laparoskopii jako procedury pozbawionej ryzyka tylko dlatego, że wykorzystuje niewielkie nacięcia. Jest to nadal duża operacja. Pilnego kontaktu z lekarzem wymagają między innymi narastający ból, gorączka, obfite krwawienie, duszność, ból lub obrzęk kończyny oraz problemy z oddawaniem moczu. Ostateczne zalecenia dotyczące wysiłku, współżycia i powrotu do pracy powinny wynikać z przebiegu leczenia i kontroli pooperacyjnej.
